Δικτυωθείτε με το ΔΔΕΕΨΥ® Ελλάδα

Twitter-Icon

icontexto-inside-linkedin

1328465156 icontexto-inside-bloggeryoutube1

Για το NewsLetter του ΔΔΕΕΨΥ® Ελλάδα

Οι Εξελίξεις του ΔΔΕΕΨΥ

Many Teens Considering Suicide Do Not Receive Specialized Mental Health Care

 

Most adolescents who are considering suicide or who have attempted suicide do not receive specialized mental health services, according to an analysis published online August 15, 2012, in Psychiatric Services, a journal of the American Psychiatric Association.

Background

National survey data from the Centers for Disease Control and Prevention (CDC) notes that approximately 14 percent of high school students seriously consider suicide each year, 11 percent have a suicide plan, and 6 percent attempt suicide. Other research has suggested that less than half of teens who attempt suicide received mental health services in the year prior to their attempt.

Kathleen Merikangas, Ph.D., of NIMH and colleagues analyzed data from the National Comorbidity Survey-Adolescent Supplement (NCS-A), a nationally representative, face-to-face survey of more than 10,000 teens ages 13 to 18. They asked teens whether they had any suicidal thoughts, plans, or actions (ideation) over a one-year period prior to the survey. They also completed a structured diagnostic interview regarding the full range of mental disorders including mood, anxiety, eating and anxiety disorders and whether they had received treatment for emotional or behavioral problems in the past 12 months. Respondents were asked to differentiate between receiving care from a mental health specialist such as a social worker, psychiatrist or other mental health professional, and receiving care from a general service provider, such as a primary care physician.

Περισσότερα...

Ολοκλήρωση Διαδικτυακού Προγράμματος στην Γνωσιακή-Συμπεριφορική Θεραπεία των Αγχωδών Διαταραχών, Ελλάδα.

 

Το Σάββατο 22 & την Κυριακή 23 Ιουνίου 2013 διεξήχθη το 3ο Εργαστήριο του Διαδικτυακού Προγράμματος Κατάρτισης στην Γνωσιακή-Συμπεριφορική Θεραπεία των Αγχωδών Διαταραχών. Με την συμμετοχή των Καταρτιζομένων στην Γραπτή Αξιολόγηση ολοκληρώθηκε το Πρόγραμμα Κατάρτισης καθώς και οι Επιμορφωτικές Δραστηριότητες του ΔΔΕΕΨΥ για την χρονιά 2012-2013.

Η Επιστημονική Υπεύθυνη του ΔΔΕΕΨΥ, Βασιλική Γ. Βενέτη, Post MA ευχαριστεί τους Ειδικούς Ψυχικής Υγείας που επέλεξαν το Δίκτυο για την Εξειδικευμένη Επιμόρφωση στις Εφαρμογές της Γνωσιακής-Συμπεριφορικής Ψυχοθεραπείας και εύχεται Καλή Συνέχεια στην Αξιόλογη και Ευσυνείδητη Επαγγελματική τους Προσπάθεια.

Το "Διεπιστημονικό Δίκτυο Εξειδίκευσης Επαγγελματιών Ψυχικής Υγείας" συνεχίζοντας σταθερά την πορεία του στην παροχή Εξειδικευμένης Επαγγελματικής Επιμόρφωσης στην Γνωσιακή-Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία για την Επιστημονική Κοινότητα της Ψυχικής Υγείας θα ανακοινώσει σύντομα τις Νέες Δραστηριότητες Κατάρτισης για την χρονιά 2013-2014.

 

Η Γνωσιακή-Συμπεριφορική Θεραπεία των Σωματόμορφων Διαταραχών

Άρθρο της Βασιλικής Γ. Βενέτη, Post MA, Κλινική Ψυχολόγος, Γνωσιακή-Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεύτρια, Επιστημονική Υπεύθυνη ΔΔΕΕΨΥ-Ελλάδα, Υπεύθυνη Διεύθυνσης Veneti CPT Services Ltd-Κύπρος

Ως Σωματόμορφες Διαταραχές ορίζονται οι ψυχικές διαταραχές με κύριο χαρακτηριστικό την εμφάνιση σωματικών συμπτωμάτων που καταλήγουν σε αίσθημα πόνου. Τα σωματικά συμπτώματα που εκδηλώνονται δεν οφείλονται σε οργανικά αίτια, δεν είναι αποτέλεσμα χρήσης τοξικών ουσιών και δεν μπορούν να εξηγηθούν στα πλαίσια μιας άλλης ψυχικής διαταραχής πχ διαταραχή πανικού με ή χωρίς αγοραφοβία. Το άτομο δεν εμφανίζει προσποιητά τα συμπτώματα ενώ όσο πιο έντονα είναι, τόσο περισσότερο επηρεάζεται η λειτουργικότητα του.

Σύμφωνα με το DSM-IV-TR οι σωματομόρφες διαταραχές διαχωρίζονταιστις ακόλουθες ψυχικές διαταραχές:
300.81 Σωματοποιητική Διαταραχή
Α. Ιστορικό πολλών σωματικών ενοχλημάτων που αρχίζουν πριν την ηλικία των 30 ετών, επιμένουν για μια περίοδο αρκετών ετών και έχουν σαν αποτέλεσμα την αναζήτηση θεραπείας ή σημαντική έκπτωση των κοινωνικών, επαγγελματικών ή άλλων σημαντικών περιοχών της λειτουργικότητας.

Β. Θα πρέπει να πληρούται το καθένα από τα ακόλουθα κριτήρια, ενώ τα επί μέρους συμπτώματα εμφανίζονται οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της διαταραχής:

1.τέσσερα συμπτώματα πόνου: ιστορικό πόνου που συνδέεται με τουλάχιστον τέσσερις διαφορετικές εντοπίσεις ή λειτουργίες (π.χ. κεφαλή, κοιλιακή περιοχή, ράχη, αρθρώσεις, άκρη, θώρακας, πρωκτός, κατά τη διάρκεια της έμμηνης ρήσης, κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής ή κατά τη διάρκεια της ούρησης)

2.δύο γαστρεντερικά συμπτώματα: ιστορικό τουλάχιστον δύο γαστρεντερικών συμπτωμάτων εκτός του πόνου (π.χ. ναυτία, φούσκωμα, έμετοι εκτός αν εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, διάρροια ή δυσανεξία αρκετών διαφορετικών τροφών)

3.ένα σεξουαλικό σύμπτωμα: ιστορικό τουλάχιστον ενός σεξουαλικού ή αναπαραγωγικού συμπτώματος εκτός του πόνου (π.χ. σεξουαλική αδιαφορία, δυσλειτουργία της στύσης ή της εκσπερμάτισης, ακανόνιστες περίοδοι έμμηνης ρήσης, υπερβολική αιμορραγία κατά την έμμηνη ρύση, έμετοι σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης)

4.ένα ψευδονευρολογικό σύμπτώμα: ιστορικό τουλάχιστον ενός συμπτώματος ελλείμματος που υποδεικνύει μια νευρολογική κατάσταση, η οποία δεν περιορίζεται σε πόνο (συμπτώματα μετατροπής όπως έκπτωση του συντονισμού των κινήσεων ή της ισορροπίας, παράλυση ή εντοπισμένη αδυναμία, δυσκολία κατάποσης ή κόμπος στο λαιμό, αφωνία, επίσχεση ούρων, ψευδαισθήσεις, απώλεια της αίσθησης της αφής ή του πόνου, διπλωπία, τύφλωση, κώφωση, σπασμοί’ αποσυνδετικά συμπτώματα όπως αμνησία, ή απώλεια της συνείδησης εκτός της λιποθυμιάς)

Γ. Είτε το (1) είτε το (2):
1. μετά την κατάλληλη διερεύνηση, κανένα από τα συμπτώματα του Κριτηρίου Β δεν μπορεί να εξηγηθεί πλήρως με μία γνωστή γενική σωματική κατάσταση ή τις άμεσες δράσεις μιας ουσίας (π.χ. ουσία κατάχρησης, φάρμακα)

2. όταν υπάρχει μια συνδεόμενη γενική σωματική κατάσταση, τα σωματικά ενοχλήματα ή η συνεπαγόμενη κοινωνική ή επαγγελματική έκπτωση είναι περισσότερα από ό,τι θα αναμενόταν από το ιστορικό, τη φυσική εξέταση ή τα εργαστηριακά ευρήματα

Δ. Τα συμπτώματα δεν παράγονται σκόπιμα ή σαν αποτέλεσμα προσποίησης (όπως στην Προσποιητή Διαταραχή ή την Υπόκριση).

Περισσότερα...

Sexual Assault Victims Best Treated By Cognitive Therapy, Regardless Of Country's Economy

In first world countries, criminals are often reprimanded as soon as they commit their crime. Their victim reports them, and they are almost immediately caught and appropriated by cops. In cases of rape, this process can speed recovery of victims, as they can know that their assailant can no longer harm them as they articulate their worries to a therapist.

Victims of sexual violence face immediate and long-term psychological consequences. They may become fearful, anxious, and mistrusting, develop post-traumatic stress disorder (PTSD), become depressed, and attempt suicide. In high-income countries, effective treatments for the psychological effects of rape are useful; the victim can easily articulate his or her feelings and fears to a therapist, either alone or in a group setting.

However, lower-income countries and their social structure may not allow for similar aid to rape victims.

In low-income countries like the Eastern Democratic Republic of Congo where 40 percent of women have experienced sexual violence, researchers have not known the efficacy of therapy and treatments for rape victims because few studies have been performed, and because their social structures are so different from higher income countries. In the Eastern Democratic Republic of Congo, rape victims are made to feel ashamed and embarrassed. So while they experience similar aftereffects as the rape victims in higher income countries, the stigma created by abandonment and rejection by family and friends as well as lack of law enforcement could potentially cause proven treatments to fail.

Περισσότερα...

Η Γνωσιακή-Συμπεριφορική Θεραπεία της Προκαλούμενης από Ουσίες Αγχώδης Διαταραχής.

 

Στην κλινική εικόνα του ανθρώπου που υποφέρει από την Προκαλούμενη από Ουσίες Αγχώδης Διαταραχή παρατηρούμε έντονο άγχος, Προσβολές Πανικού, ιδεοληψίες, ψυχαναγκασμούς

Πρόσθετα χρειάζεται να Υπάρχει απόδειξη από το ιστορικό, τη φυσική εξέταση ή τα εργαστηριακά ευρήματα ότι τα συμπτώματα της διαταραχής εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια ή μέσα σε ένα μήνα μετά από Τοξίκωση ή Στέρηση Ουσίας ή καθώς και η παρατήρηση πως η χρήση φαρμακευτικής αγωγής συνδέεται αιτιολογικά με τη διαταραχή.

Στα πλαίσια της κλινικής διάγνωσης, χρειάζεται να κωδικοποιήσουμε την προκαλούμενη από ουσία αγχώδη διαταραχή αναφέροντας την ειδική ουσία του αλκοόλ, της Αμφεταμίνης, της Εισπνεόμενης Ουσίας, του Ηρεμιστικού, Υπνωτικού ή Αγχολυτικού, της Καφεΐνης, της Κοκαΐνης, της Φαινκυκλιδίνης, του Ψευδαισθησιογόνου ή της, Άλλης [ή Άγνωστης] Ουσίας

Δεν ξεχνούμε να Προσδιορίσουμε τον τύπο

Γενικευμένου Άγχους: αν στην κλινική εικόνα προεξάρχει υπερβολικό άγχος ή υπερβολική ανησυχία για έναν αριθμό γεγονότων ή δραστηριοτήτων

Με Προσβολές Πανικού: αν στην κλινική εικόνα του ατόμου παρατηρούνται Προσβολές Πανικού

Με Ιδεοψυχαναγκαστικά Συμπτώματα: αν στην κλινική εικόνα προεξάρχουν ιδεοληψίες ή ψυχαναγκασμοί

Με Φοβικά Συμπτώματα: αν στην κλινική εικόνα του ανθρώπου εκφράζονται φοβικά συμπτώματα

Περισσότερα...

Περισσότερα Άρθρα...
Greek
Έχουμε 15 επισκέπτες συνδεδεμένους